Menda Nuqsan Hoya Ae

دل نہیں لگتا میرا دل نہیں لگتا

اجڑے ہوئے گھر میں میرا دل نہیں لگتا لٹ گیا سامان میرا سب ہوا قربان میرا

روندا اے جندا زخمی جگر ہوندا اے لوگو برباد جندا سامنے گھر ہوندا اے لوگو سجاد اے کہندا اے تے رت روندا اے لوگو کربل چ بھرا گھر مینڈا ویران ہویا اے نقصان ہویا اے مینڈا نقصان ہویا اے میں رت کیوں نہ روواں میرا نقصان ہویا اے

مر جاوے کوئی اپنا تے سب روندے نے لوگو غربا دے جنازے وی دفن ہوندے نے لوگو بے والی و وارث وی کفن پاندے نے لوگو بے گور و کفن صبر دا سلطان ہویا اے

میں اپنے مصائب دا کیویں حال سناواں میں زخمی جگر کھول کے کس کس نوں وکھاواں دیواں گا صدا رو کے میں الشام صداواں ہر درد مینوں ویکھ کے حیران ہویا اے

اک ویر سی اکبر مینڈا ہمشکل پیمبر دوجا سی بھرا گل توں وی نازک علی اصغر تیجا سی مینڈے چاچے دا چن قاسم مضطر ویہڑا میرا سنجا سر میدان ہویا اے

چاچا مینڈا عباس وفاواں دا نگینہ سالار سی لشکر دا تے سقائے سکینہ دریا تے قلم کیتے جندے بازو لعینا تر خوں چ رداواں دا او نگران ہویا اے

کیوں سوگ سکینہ دا نہ رت رو کے مناواں مینوں کدی بابے نوں رئی دیندی صداواں مک سرور و جواد گئیاں اودھیاں ساہواں معصومہ دا ماتم سر زندان ہویا اے

لوگو میں کدی شام غریباں نہ بھلائی دستار امامت میں جدوں سر تے سجائی نیزے تے پھوپھی جان دی چادر نظر آئی اس دن توں مینڈے رون دا سامان ہویا اے