Hun Mor Maharan Kyun Nai Aaya Akbar

ہن موڑ مہاراں کیوں نئی آیا اکبر ہن موڑ مہاراں بیٹھی قدم نشاناں تے پئی کردی انتظاراں

صغری دا ارمان اے تینوں سہرا لاندی اکبر تو وی چھڈ کے ٹر گیا ایں نا کول میرے اصغر نہ لئیاں میرے ویراں اجڑی دیاں نے ساراں

اکھ جے لگ جائے ویرا مینوں خواب نے ویر ڈراندے اک اجڑے قافلے دے منظر مینوں جگاندے سانگاں تے سر میں ویکھاں پھپھیاں نے وچ بازاراں

صغری چم کے چولے رووے اصغر ویر نئی میرے کول اے کدے ویر میں لاڈ لڑاواں ہویا توں اکھیاں توں اولے رج ویر کھڈایا نہ تینوں تو جا ملیاں پردیساں شالا خیری آویں وطناں تے میں راہ تیرے پئی ویکھاں تینوں لوریاں دیواں میں اصغر تیرے سیتے نے میں چولے

ہر گھر دا ویہڑا خالی اے اک صغری ویکھن والی اے پئی دیوے بال کے روندی اے اتوں رات ناویں دی کالی اے کردی اے اپنے نال گلاں آکھے اصغر میرا بولے

ہائے ویرانی ایسی چھائی صغری کلی رہ گئی جگ توں سوہنے ویر اکبر دا کیویں صدمہ سہہ گئی انج نہ وچھڑے بھین ویراں توں جیویں صغری وچھڑی اے بیٹھی اے وطناں تے لوکو راہواں دے وچ اجڑی اے ٹٹدیاں آساں نے لے کے اجڑی خاک تے بہہ گئی