Zainab da shaam jana Abid nu kha gaya aye

زینبؑ دا شام جانا عابدؑ نو کھا گیا اے بیمار دی بیماری نوں ہائے ودھا گیا اے ہائے بھیڑ ویکھن آئی اولادِ مصطفیٰؐ نوں لوکاں نے مارے پتھر اولادِ مرتضیٰؑ نوں دادے دے سارے بدلے عابدؑ چکا گیا اے چوں سالاں دی سکینہؑ ظالم اونوں ستایا مارے اونوں طمانچے اونٹاں دے نال دوڑایا اے دُکھ میرے صبر نوں لوکو مُکا گیا اے عابدؑ نوں زندگی بھر منظر وی او نئی بھلنا قاسمؑ دے ٹکڑیاں دا وچ کربلا دے رُلنا کبریٰؑ دا تاج کیویں اُمّت نے ماریا اے کرب و بلا دی گل اے تاریخ نے ہے لکھنی غازیؑ دے بعد جیویں بابےؑ دی کمر جُھک گئی میری کمر نال بابےؑ دی اے جُھکا گیا اے ہر موڑ ہر قدم تے عابدؑ ہے قتل ہویا سب منزلاں تے اوہنے انج دا صبر وکھایا زینبؑ دا منگنا چادر اونوں رووا گیا اے ذیشانؔ، مولا عابدؑ رہیا چالی سال روندا کیتا وین زندگی بھر ہائے شام ہائے پردہ دربار شام والا اے روگ لا گیا اے