Aun Bachra Ay Yaad Rakheen

عون بچڑا اے یاد رکھیں شبیر دا درد ونڈا ویں

رو رو عبداللہ آ کھے جدو جنگ دا ویلا اوے اکبر تو پہلے جاویں

جس سینڑ دا پتر میں والی ہاں اس سینڑ دی اے منشا اے تینو صدقہ ویر تو لاوے پنج میل دا رقبہ ہونڑایں کربل تو باہر جا کے تو پتر زمین تے اویں

تیری ماں دے سر دی چادر وی کعبے دا پاک غلاف اے اودا کر کے پتر طواف اے پھر پاک امام دے در تے تعظیم دا سجدہ کر کے تو ازن جہاد دا پاویں رکھ یاد ہمیشہ سیدہ دے گھر دی یہ ریت پرانی بن کے عباس دا ثانی جدوں سین سکینہ آوے ساواں دی آواز نہ آوے أوندے سامنڑیں سر نہ چاویں

شبیر نو ساری زندگی میں خود مولا اکھ بلایا رییت دا  فرض نبھایا اے ادب تو بھل نہ جاویں سجاد نوں ویر نہ اکھیں  انوں تو سردار بلاویں اج پتر محمد کمسن اے رکھی ادھا خاص خیال ہے ہر قدم تے ہویں نال اے ہر وار تے دے وین داد اے کویں راضی نے اجداد اے ایویں حوصلہ دیندا جاویں

تینوں جنگ تو پہلے امری نے صفین دا حال سنانا اے دوجا عباس بنانا اے او کریے وے نہر تے قبضہ ایک خون دا چلدا دریا دریا دے نال بہاویں

تاریخ دے وچ محفوظ روے اے جنگ ہے بچھڑا تیری  گل یاد رکھیں یہ میری تن دن تاین پیاسا رہ کے  رن وچ یا زہرا کہہ کے میرا چن تلوار چلاویں عبداللہ عون دے نال اکبر گل اے وہ آخری کیتی  تیرا ہاتھ عزت اے میری او جد سر کٹوا دا ویلا   آوے وچ کربل بچھڑا میری جاں تے سر کٹواویں